Kaffeehaus

Kaffeehaus, który wcale nie przywołuje na myśl klasycznego florenckiego stylu, został zbudowany, gdy Florencja znalazła się pod panowaniem Lotaryngii po zakończeniu ery Medyceuszy. Była to druga połowa XVIII wieku, a wraz z nowymi władcami pojawiły się inne gusta, bardziej "europejskie". Wielki książę Piotr Leopold, bardzo uważny na te zmiany, chciał miejsca do relaksu, z dala od dworu, ale wciąż w wyrafinowanych granicach ogrodu.

Wybrał spokojny zakątek i zlecił budowę niewielkiej konstrukcji, eleganckiej, ale nie przesadnie ostentacyjnej. Architekt Giuseppe Ruggieri zaprojektował ośmiokątny budynek z lekkimi dekoracjami i zieloną kopułą, która do dziś czyni go niepowtarzalnym. Wszystko to powstało z myślą o prostej czynności: usiąść i cieszyć się kawą, nowością w tamtych czasach. Ten typowy ciemny napój nie był spożywany w barach, ale w wybranych miejscach wśród wybranych gości, dlatego pawilon nie był otwarty dla wszystkich, ale zarezerwowany dla członków dworu lub specjalnych gości.

Sama nazwa, Kaffeehausjest bezpośrednim nawiązaniem do wiedeńskich kawiarni, centrów kultury i konwersacji, które były bardzo lubiane w królestwie Habsburgów. Wprowadzenie tej koncepcji do Florencji było nowością, nawet nieco odważną, biorąc pod uwagę stonowany i formalny styl miasta.

Dziś pawilon nie serwuje już oczywiście kawy. Ale pozostaje tam, doskonale wkomponowany w krajobraz, zapewniając inną perspektywę Florencji i dając wrażenie przebywania w innej epoce.

Lokalizacja budynku nie jest przypadkowa. Znajduje się na wzniesieniu w ogrodzie, oferując szeroki i imponujący widok na miasto. Ośmiokątny kształt, zielona miedziana kopuła i lekkie dekoracje zewnętrzne natychmiast odróżniają go od innych budynków obecnych w parku. Loggie i łukowate okna wpuszczają naturalne światło, nadając przestrzeni poczucie otwartości i lekkości. Wnętrze zachowało pewne ślady dekoracyjne z epoki, ale dziś to przede wszystkim jego wartość historyczna i krajobrazowa czyni go interesującym.

Ścieżka prowadząca do niego, choć lekko pod górę, oferuje wiele okazji do zatrzymania się: zacienione ławki, małe fontanny i posągi zanurzone w zieleni. Ustawione w szerszym kontekście Ogrody BoboliKaffeehaus rzeczywiście reprezentuje budynek, który opowiada o momencie przejścia, w którym Florencja, zachowując swoją artystyczną tożsamość, zaczęła podlegać wpływom idei i stylów z zewnątrz. W ten sposób Kaffeehaus nie jest centrum ogrodu, ale jest jednym z jego najbardziej fascynujących zakątków. Miejsce, które zachęca do zatrzymania się, kontemplacji i - przynajmniej w wyobraźni - wypicia łyka kawy, ciesząc się upływem czasu.